W programie koncertu znajdują się zapomniane i na nowo odkrywane polonezy polskich kompozytorów z przełomu XVIII i XIX w. oraz sonata Christlieba Siegmunda Bindera (1723-1789), którego twórczość również należy do niedawno odkrytej. Kompozytor ten całe życie związany był z dworem Augusta III Sasa - króla Polski, który równocześnie jako Fryderyk August II był elektorem saskim oraz jego wnuka Fryderyka Augusta III. Temu ostatniemu dedykował Binder niektóre swoje utwory. Był on jednym z najważniejszych prekursorów nowej estetyki muzycznej, która narodziła się w XVIII w. i doprowadziła do utrwalenia się stylu klasycznego. Wg Richarda Engländera: „Binder miał w drezdeńskim kręgu taką pozycję jaką C.Ph.E. Bach w Berlinie”. Program koncertu spaja muzykę wykonywaną na dworach: warszawskim i drezdeńskim – poprzez niezwykle popularny w Niemczech – polonez oraz twórczość Bindera, która łączy te dwa ośrodki.

Koncert tworzy spójną opowieść o przenikaniu się kultur muzycznych Hiszpanii i Włoch, ukazując ich wspólny temperament, rytmiczną żywiołowość oraz niezwykłe bogactwo środków wyrazu. Całość otwiera szczególnie interesująca brzmieniowo i rzadko wykonywana kantata hiszpańska G.F. Händla „No se emenderá jamás”, napisana na bardzo oryginalny jak na owe czasy skład – sopran, gitarę oraz basso continuo. Instrumentalne oblicze programu reprezentują: Sonata del „Monasterio de Montserrat” A. Violi na klawesyn solo – dzieło o jasnej fakturze i tanecznej energii oraz „Andante sentimentale” J. Viñasa, które odsłania romantyczną i nastrojową stronę gitary. Kulminacją części instrumentalnej jest „Introdukcja i Fandango” L. Boccheriniego, łączące klasyczną elegancję z żywiołowym rytmem hiszpańskiego tańca. Kolejną perełką repertuarową jest kantata A. Vivaldiego „Fonti del pianto”, ukazująca mistrzostwo włoskiego stylu wokalnego w jego najbardziej lirycznym i introspektywnym wymiarze. Program zamykają „Seguidillas boleras” F. Sora – krótkie pieśni o wyrazistym, tanecznym charakterze, w których lekkość formy splata się z subtelną ironią oraz pieśni hiszpańskie z kręgu Música Barocca Española, nawiązujące do tradycji przełomu renesansu i baroku, pełne rytmicznej swobody i naturalnej ekspresji.

Program koncertu stanowi wyjątkowe spotkanie brzmień i kolorów harfy oraz klawesynu. Obejmuje on m.in. twórczość kompozytorów epoki baroku oraz estetyk, które rozwinęły się po niej – stylu galant, rokoka, Empfindsamkeit oraz Sturm und Drang. Nurtom tym przypisane są odmienne języki muzyczne, które oddziałując na siebie tworzą barwny wielogłos stylów, zaskakująco jednolity mimo swojej różnorodności. Podczas koncertu zabrzmi także utwór współczesnego francuskiego kompozytora i harfisty Bernarda Andrès’a. W swojej twórczości sięga on zarówno do muzyki tradycyjnej, jak i do poszukiwań nowych, charakterystycznych efektów brzmieniowych, budując w ten sposób niepowtarzalny klimat. Ciekawostką programową są również utwory solowe na harfę i klawesyn autorstwa wykonawczyń koncertu. Kompozycje te w oryginalny sposób łączą różne kultury oraz gatunki muzyczne, odwołując się do dziedzictwa minionych epok – m.in. poprzez nawiązanie do słynnej Chaconne z partity J.S. Bacha – a zarazem czerpiąc inspiracje z muzyki jazzowej, stylizowanej na blues czy swing.

Któż z nas nie zna „Czterech Pór Roku” Antonia Vivaldiego? Ten słynny cykl koncertów skrzypcowych do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych i najchętniej wykonywanych dzieł w historii muzyki, zachwycając kolejne pokolenia słuchaczy swoją świeżością i ponadczasowym pięknem. Uwielbiane w niezliczonych interpretacjach „Cztery Pory Roku” zabrzmią tym razem w nowatorskiej odsłonie – w wersji na skrzypce solo oraz klawesyn pełniący rolę orkiestry. Muzyka Vivaldiego, będąca esencją włoskiego baroku, urzeka niezwykle bogatą paletą barw dźwiękowych, pełną wirtuozowskich figur, dynamicznych kontrastów i sugestywnych emocji. Vivaldi jawi się tu jako znakomity „malarz natury” – kompozytor, który z niezwykłą wyobraźnią operuje dźwiękiem, oddając zmienność pór roku, nastroje i obrazy przyrody. Jego muzyka staje się fascynującą opowieścią, która łączy programową narrację z czysto muzycznym kunsztem, niezmiennie poruszając i inspirując słuchaczy.

Program koncertu przybliży słuchaczom unikatowe sonaty Christlieba Siegmunda Bindera, zapomnianego przez minione dwieście lat drezdeńskiego kompozytora i instrumentalisty. Utwory te pełne są wyrazu, pasji, namiętności oraz niezwykłych wirtuozowskich „akrobacji”. Z jednej strony sięgają jeszcze do korzeni barokowych, z drugiej zaś prezentują elementy stylów przejściowych i klasycznego. Obecnie Binder uważany jest za jednego z najciekawszych kompozytorów drezdeńskich II połowy XVIII wieku, porównywany także do wybitnego twórcy – Carla Philippa Emanuela Bacha. Podczas koncertu wykonana zostanie również Sonata a-moll H. 85 wspomnianego już syna J.S. Bacha – wybitnego przedstawiciela stylów: galant, Sturm und Drang oraz Empfindsamkeit, jak również jego brata Johanna Christiana Bacha. Obie te osobowości artystyczne wytyczały nowe kierunki w muzyce i miały wielki wpływ na czołowych kompozytów późniejszych epok, między innymi na Ludwiga van Beethovena. Dlatego w programie koncertu nie zabraknie Sonaty D-dur op. 6 na cztery ręce, ostatniego z tzw. klasyków wiedeńskich, napisanej oryginalnie na klawesyn. Występuje w niej przerobiony przez kompozytora motyw „losu” z V Symfonii, tyle że w radosnym charakterze, co zwiastuje także tonacja utworu.

Pianoforte i klawesyn – „dwaj bracia”, podobni, a jakże inni. Bliscy sobie w historii, a jednocześnie zaskakująco różni w charakterze i ekspresji. Każdy z nich niesie własny język muzyczny, własną paletę barw i emocji. Gdy jednak spotykają się na jednej estradzie, wchodzą w fascynujący dialog, wzajemnie się uzupełniając i tworząc niezwykłą, wielowymiarową przestrzeń dźwiękową. Subtelność, delikatność i śpiewność pianoforte splata się z perlistym, wyrazistym brzmieniem klawesynu, dając efekt pełen kontrastów, ale i harmonii. To spotkanie instrumentów staje się nie tylko rozmową barw, lecz także opowieścią o przemianach estetycznych i emocjonalnych epoki. Program koncertu doskonale oddaje ducha drugiej połowy XVIII wieku – czasu intensywnych poszukiwań, eksperymentów i przełamywania dawnych reguł. To zaproszenie do świata, w którym tradycja spotyka się z nowatorstwem, a różnorodność stylistyczna tworzy fascynującą, spójną całość.

Johann Sebastian Bach jest uznawany za najwybitniejszego twórcę epoki baroku. Jego dzieła stanowią genialną syntezę stylów i idei muzycznych swoich czasów, ukazując barok w jego najpełniejszej i najbardziej dojrzałej postaci. Utwory Bacha odsłaniają niezwykłe piękno oraz bogactwo brzmieniowe klawesynu i violoncella piccolo, podkreślając ich ekspresyjne możliwości oraz wzajemną relację. Muzyka ta pozwala także uchwycić ducha barokowej epoki – czasu wyjątkowego umiłowania sztuki, harmonii i emocjonalnej głębi. Prezentowane sonaty zachwycają intensywnością wyrazu oraz doskonałą równowagą partii instrumentalnych. Dialog pomiędzy instrumentami sprawia, że utwory te oddziałują na słuchaczy z niezwykłą siłą, angażując zarówno intelekt, jak i wrażliwość emocjonalną.

W programie koncertu znajduje się zapomniana i na nowo odkrywana muzyka polskich twórców drugiej połowy XVIII i pierwszej XIX wieku. Królować będzie POLONEZ, jeden z najważniejszych polskich tańców narodowych. Usłyszeć go można w ciekawej obsadzie na sopran i klawesyn oraz klawesyn solo w twórczości Józefa Kozłowskiego, Antoniego Leopolda, jak również Michała Kleofasa Ogińskiego, który obok tanecznych miniatur komponował także pieśni i romanse. Są one niezwykle interesującym działem w jego twórczości. Napisane zostały do tekstów francuskich i włoskich, w tym programie wykonywane są między innymi w polskich tłumaczeniach, których autorką jest Wisława Szymborska. Perełkami repertuarowymi są także Dumka z opery „Kalmora czyli Prawo ojcowskie Amerykanów” Karola Kurpińskiego, arie Józefa Elsnera dedykowane Giuseppinie Mostowskiej oraz fragmenty mszy Józefa Kozłowskiego napisane na okoliczność śmierci króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Krzyż, znany już w starożytności, w swojej bardzo długiej historii doświadczał rozmaitych przeżyć i ma bardzo wiele znaczeń. Jest między innymi symbolem ducha i materii, odkupienia, Bożej opieki, ofiary, męki, męczeństwa narodowego, pokory, skruchy, czterech stron świata. Może oznaczać za każdym razem coś innego nie tylko dla ludzi różnych wyznań, ale i ludzi tej samej wiary. Program koncertu zatytułowanego „Moc Krzyża” oscyluje wokół najistotniejszych chrześcijańskich motywów, które przedstawione są w dziełach sakralnych: wokalno-instrumentalnych oraz instrumentalnych. Posługując się barokową retoryką muzyczną kompozytorzy w bardzo sugestywny sposób przedstawili wydarzenia, między innymi z życia Chrystusa i jego matki. Ciekawym aspektem jest również podejście samych twórców do tematu wiary, który również wyraża się w ich dziełach.

Podczas koncertu usłyszymy fascynujący aliaż utworów, które obejmują szerokie spektrum stylów muzycznych – od barokowego blasku, przez klasykę XVIII wieku, aż po nowoczesne kompozycje pełne świeżych, eksperymentalnych dźwięków. Artyści zabiorą słuchaczy w podróż przez różne epoki, ukazując wszechstronność klarnetu i klawesynu zarówno w ich tradycyjnych, jak i współczesnych rolach. W programie zabrzmi plejada utworów o różnorodnych charakterach, tworzących fascynującą podróż przez wieki i style. To wieczór, w którym przeszłość spotyka się z teraźniejszością, a słuchacze odkrywają nowe możliwości brzmienia znanych i rzadziej spotykanych instrumentów.

Koncert ten to zaproszenie do świata, w którym różne epoki i style przenikają się w sposób naturalny i świeży, tworząc muzykę żywą, nieprzewidywalną i za każdym razem jedyną  w swoim rodzaju. Jest to spotkanie różnorodnych brzmień i muzycznych światów, oparte na autorskich aranżacjach i improwizacjach inspirowanych twórczością kompozytorów różnych epok i stylów. Muzyka dawna staje się tu punktem wyjścia do swobodnej interpretacji oraz twórczego dialogu. Klawesynistka i saksofonista, wzajemnie się inspirując, tworzą niepowtarzalny klimat oparty na uważnym słuchaniu i spontanicznej wymianie muzycznych idei. Ważnym elementem programu jest także sięganie po język jazzu – pojawiają się stylizacje bluesowe i swingowe, a ciekawe instrumentarium łączy całość w spójną, pełną kontrastów opowieść dźwiękową.

Wiek XX i początek XXI w muzyce polskiej to okres niezwykle różnorodny, pełen eksperymentów, które mimo trudnej sytuacji politycznej przyczyniającej się do zahamowania rozwoju wielu dziedzin, w tym muzyki, doprowadziły do powstania nowych technik i stylów. Inspiracje kompozytorów tamtego okresu miały różnorodne źródła. Z jednej strony czerpały z tradycji romantycznej, obrazów impresjonistycznych czy folkloru, z drugiej z ekspresjonizmu, próby łączenia nowoczesnych środków wyrazu z równowagą typową dla klasycyzmu, formułując w ten sposób styl neoklasyczny, bądź idąc w kierunku atonalności, która kompletnie przekreśliła porządek dźwięków. Muzyka XXI wieku przełamuje tradycyjne konwencje estetyczne w wielu wymiarach, w tym w melodii, rytmie czy progresji akordów. Dlatego też program tego koncertu jest niezwykle oryginalny, ponieważ łączy w sobie te wszystkie elementy w bardzo niecodziennym składzie instrumentalnym, a kompozytorzy, których utwory są tu zawarte, stanowią symbol polskiej kultury we współczesnym świecie muzycznym.